Categories

Archives

भोंगूं त्या काळ्या केँसांचेँ

भोंगूं त्या काळ्या केँसांचेँ

  काळ्या मऊसर केँसांचे अपरूप कोणाक ना. बोडावेले केंस मनशाचें वय थारायतात हातूंत मात्तूय दुबाव ना. पुण हालीं तेंपार प्रदूशणाक लागून, रक्तदोशाक लागून वो हेर कारणा खातीर तरण्या पिरायेर लेगीत थोड्या दादल्यांक टक्कल पडटा. तेन्ना ते चडशे फॅशनीचो आदार घेवन सगळेच केस तासून घेवन फुटबॉल खेळप्यां वरी तुळतुळीत जातात. तर थोड्यांचे केंस अकाली धवे जावंक लागतात. हातून बायलांचोय आसपाव आसा. लोक लज्जे खातीर म्हणात वो आपले समाधाना खातीर म्हणात, तांका केंसांक मेथी वो रंग लावन धवे जाल्ले  केंस काळे करचे पडटात. पूण आजकाल काळ्या केंसांक लेगीत  ‘टेक्नीकलर’ लावन पक्षांच्या पांखाट्यां वरी रंगोवपाचेंय फॅड आयलां तो एक अपवाद . चुकून कोणूय  आसतलो आमच्या रमेशा वरी आपल्या धव्या केंसांक दोळ्याआड करपी.

      पुण त्या दिसा रमेश बाजारा सावन येवचे येवन हारशा मुखार उबे रावून वांकडींतिकडीं तोडां करीत हाताच्या बोटांनी केदो वेळ आपले माथें सांसपूंक लागलो. ताचे बायलेक सुमतीक घोवाचे वागणे मातशें विचित्र दिसलें. “ आवो किदे जालां? कोण मेळ्ळो काय किदें तुमकां बाजारांत?” तिने दोळे मोठे करीत विचारलें.

     “आं, हय आनी तुका कशें कळ्ळें?” ताणें अजापान म्हणलें. आनी तिजे जापेची वाट पळयनासतना ताणें बाजरांत किदें घडलें तें तिखट मीठ लावन सांगून उडयलें.

     “अगो हांव मगो आतां घरा येवपाक बशीकडेन वतालों. इतल्यांत म्हाका कोणें हडकिलें. आवाजा वटेन पळयल्यार एक धवोफुल्ल ‘पिजामा कुर्ता’ घाल्लो  अनवळखी,  पठाण कसो दिसपी जाणटो मनीस म्हाकाच हांसून पळयता. पोटार देँविल्ले धवेंफुल्ल खाड आनी माथ्याक तुळतुळीत टक्कल. हाणेंच  उलो मारला आसतलो? घुसपूंक जालें म्हाका. हांवे तर ह्या मनशाक केन्नाच पळोंवक ना आनी हो म्हाका नांवान वळखता? ताणें वळखीचो हांसो तोंडार पातळीत म्हाका परतो उलो मारलो आनी वयल्यान ‘वळखना रे रमेश?’ म्हणून गुगलीय घाली. आतंकवादी बी आसत काय असो दुबाव माल्लो म्हाका ॰ ते सगळ्यांची खबर काडतात खंय, न्हय गो?  भियेत भियेत हांवे ताच्या तोंडाकडेन बारीक नदर मारली. ताच्या अनवळखी तोंडा वयल्या तरतरीत दोळ्यांतलो हांसो मात वळखीचो दिसलो गो म्हाका आनी हांव हयन्हय सो हांसलो. ‘हांव मरे रफिक’ म्हणीत ताणें वळख दाखयली. ‘ओ हो, हो तर म्हजो इश्कोलांतलो घट्ट आमीग. तेन्ना दिसतालो हीरो आनी आतां?’ चिंतून म्हाका मगो हासुंक आयलें.

       म्हाका हांसता तें पळोवन आडखळत ताणें म्हणले “रमेश, वळखूंक येना मरे म्हाका? तुजीय म्हणून चूक ना रे खुपूच जाणटो दिसतां न्हय हांव आतां?”  मातशी लजशी जाल्ली ताका. ताका सॉरी म्हणीत हांवें ताची विचारपूस केली आनी हांव मगो बशीचे निमीत सांगून थंयच्यान बेगिबेगीन  कडसरलों.         जाणा मगो, बशीन बसून घरा पावसर म्हाका सुख लागूंक ना. हांव ताचचे परस दोन  वर्सानी ल्हान आसत. म्हणजे म्हजेरूय इतली जाणटेपणाची सया आयल्या काय किदें? चिंतून घाम फुटलो  कंडक्टराक पैशे दितना म्हजी म्हज्या हातांचेर नदर गेली. थरथरो भरिल्ले भशेन जातालो हातांक. बेसीक निशाणीच ही जाणटेपण आयलें म्हणपाची न्हय गो?”.  इतले उलोवन जातकच ताणे सुस्कार सोडीत बायलेक, सुमतीक पळयलें.

      “हय तर, तरीच कितले खेपे सांगलें तुमकां तुमचे केंस खांपाखांपांनी पिकल्यात, रंग विटिल्या कपड्यां भशेन. तुमचे लक्ष खंय आसता? मातशी गोदरेज मेथी सारयात केसांक तरणाटे कशे दिसतले म्हणल्यार तुमी वाजेतात,”   सुमती फडफडली.

      तिचीं हीं उतरां क्लीक जालीं म्हणपाचें. रमेश न्हावन घुवन मान्यांतल्यान भायर सरलो तो काळी मेथी लावन काळे कुळकुळीत केंस आशिल्लो  तरणाटो जावन. सांजवेळार ऑफिसांतल्यान आयिल्ले ताचे धुवेन, शेजार्‍यांनी आनी बायलेन ताची केल्ली तोखणाय आयकून तो सामको भुल्लुसलो.

      दुसर्‍या दिसा सकाळी झेतान नवें टी शर्ट घालून बी बँकेंत  पैशे काडूंक म्हणून गेल्ल्या  रमेशाचो जेवणावेळ जावन गेलो तरी पत्तोच नाशिल्लो.  बायल पयली रागान बड बड बडबडली. पुण चडूच कळाव जालो तसो ती भियेली. रडूंक लागली. शेजारी एकटाय जाले, धुवेक ऑफिसांतल्यान आफोवन हाडली. सगळ्याक सोदासोद सुरू जाली. इतल्यांत अडेजांक सुमार सामको जाम जाल्लो रमेश घरांत भितर सरलो. बायलेन उलोवंक तोंड उघडला मात तो तिचेर कड्डलो “ओग्गी राव थंय आं, जाप काडूं नाका. तु केंस काळे कर म्हण फाटीक लागली आनी तुजी उतरां आयकून हांव त्रासान पडलो.  फाटले दोन दिस सुटी बँकेक सुटी आशिल्ल्यान सकाळफुडे बँकेत ही गर्दी. सदचे वरी हांव काय बरो सीनियर सिटिझनांचे लायनींन राविल्लों. म्हजो अवतार पळोवन लोकांनी तरणाटो म्हणून  म्हाका भायर काडलो. कोणूच म्हजे आयकून घेवंक तयार ना॰ म्हजो आंगलोट आनी काळे कुळकुळीत केंस पळोवन विस्वासच बसलो ना तांचो म्हजेर. वयल्यान जण एकल्यान आपल्या पदरची शाणेपणांय सांगली. जनरल लायन सोंपून सोंपना. पांय दुखून आयले. फाटलें वर्सभर सीनियर सिटिझनशिपीचो फायदो घेतिल्लो हांव केंस काळे करून फटवलों. नशीब म्हजे हांव कावण्टरार पावलो आनी मागीर पयशे दिवपाचो वेळ सोंपलो. नाजाल्यार आनीक कळाव जावपाचो. भोंगू त्या काळ्या केसांचें “ म्हणत ताणें खुर्चेर बसकण मारली॰

       ताची खबर घेवंक ताच्या घरा मुखार जमिल्ल्या शेजार्‍यांचे गर्देत्ल्यान पोखेबाबान आपलें पिकिल्लें माथें खरपीत म्हणलें ”हय रे रमेशबाब, सारके उलयलो तूं. हाचे फुडें तुवें चिंतल्यार सुद्धा ह्या गड्गडीत वाडिल्या ‘जिएसटी‘ मुखार हे केंस काळे करपाचे लाग आमचे सारकिल्यांक परवडचे ना रे बाबा.

                                                      सरस्वती दामोदर नायक

Spread the love

Saraswati naik

Comments are closed.

Categories

Upcoming Events

There are no upcoming events at this time.

Translate »